12 ก.ค. 2549

ณ ชั้นที่ 4 ของโลกที่ 3

ถึงคุณ ‘คนที่ยังไม่เคยดูหนังเรื่องอีที (เสียที!)’

ผมเพิ่งได้รับจดหมายของคุณไม่นานมานี้เอง เนื่องจากหน่วยทางเวลาของผมไม่เท่ากับของคุณ การเดินทางของจดหมาย ย่อมไม่เหมือนกับเดินทางในโลกของคุณแน่

จริงอย่างที่คุณบอก ผมแปลกใจไม่น้อยที่เห็นจดหมายของคุณ ออกจะตื่นเต้นด้วยซ้ำ อาจเพราะในกล่องจดหมายของผมไม่ค่อยมีอะไรอยู่ในนั้นมากนัก ผมไม่ค่อยได้เขียนหาใคร -- เลยไม่มีใครเขียนหาผมด้วยกระมัง

ถ้าจะพูดให้ถูก

ผมควรบอกความจริงคุณว่า ไม่เคยมีใครเขียนหาผมเลย แม้ว่าผมจะเคยมีแฟนคลับมากมาย แต่ไม่มีใครคิดว่าผมมีตัวตนจริงๆ หรอกครับ ยกเว้นคุณ คุณเป็นคนแรกที่เขียนมาหาผม เลยทำให้การตอบครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกของผมด้วย

ผมไม่รู้จะตอบคำถามไหนก่อนดี

บางคำถาม ดูเหมือนคุณไม่ได้ต้องการคำตอบ

บางคำถาม มีคำตอบที่เป็นความลับ --ผมไม่อาจตอบคุณได้

และบางคำถาม ผมเองก็ไม่ทราบคำตอบเช่นกัน

ผมจึงขอตอบตามความอยากตอบและตอบได้ก็แล้วกันนะครับ

เรื่องที่คุณเล่ามาเรื่องเพื่อนคุณ

ผมเสียใจด้วย – จริงๆ

ผมปลอบคนไม่เก่งครับ บางทีคุณก็อาจจะไม่ได้ต้องการคำปลอบจากผม

เชื่อว่าตอนนี้คุณคงไม่รู้สึกอะไรมากแล้ว

คำแนะนำของคุณ เตือนสติผมได้มาก

แม้ว่าผมไม่ค่อยเข้าใจความหมายคำว่า ฤดูร้อนของคุณนัก โลกของคุณมีนัยต่างๆซ่อนเร้นอยู่มากมาย อาจเพราะไวยากรณ์ ภาษาของผม กับคุณ ที่ไม่เหมือนกัน หรือไม่ก็เพราะผมอ่อนแอทางสมองเอง หรือบางทีคุณอาจหมายความตามนั้นจริงๆ

ตอนนี้ผมอยู่ในโลกของผมแล้วครับ มันชื่อว่า ‘โลกที่ 3’ (ไม่ได้อยู่ใกล้กับโลกที่ 2 และ 4 นะครับ อย่าเข้าใจผิด)

โลกของผมมี 7 ชั้น(Layer) ครับ โครงสร้างทางกายภาพ แตกต่างจากโลกของคุณมาก จนยากจะอธิบาย

แต่ถ้าคุณอยากเข้าใจลองนึกถึงโครงสร้างชนชั้นทางสังคมในโลกของคุณ--น่าจะเข้าใจง่ายขึ้น

ว่าแต่ โลกของคุณมีชนชั้นไหมครับ ผมอยู่ในโลกของคุณได้ ไม่นาน อาจเข้าใจผิดไปเองก็ได้

ส่วนระยะทางระหว่างโลกของคุณกับโลกของผม ห่างกันขนาดไหนนั้น

ถ้าเป็นคำตอบเชิงตัวเลข ทางวิทยาศาสตร์ อาจไม่ใช่คำตอบที่คุณต้องการนัก

เอาเป็นว่าระยะห่างของโลกของคุณกับผม ไกลพอๆกับ ทีมฟุตบอลของประเทศคุณได้ไปแข่งบอลโลก นั่นแหละ

ว่าแต่ มันไกลมากไหมครับ ? ผมเอาใจช่วยอยู่นะ เราอาจจะได้เจอกัน

ผมเล่าเรื่องโลกของผมแค่นี้ล่ะกัน

เพราะผมไม่เห็นความจำเป็นว่า จะต้องเขียนจดหมายชี้แจงสถานการณ์ต่างๆในโลกของตนเอง

ให้ โลกคนอื่นทราบทำไม

โลกของผมไม่ใช่เมืองขึ้นของคุณนี่

หวังว่าคุณคงเข้าใจ

เว้นเสียแต่ว่าผมอยากจะ‘ประจบ’โลกของคุณเมื่อไหร่ ผมจะเขียนเล่า-ชี้แจงไปเองนะครับ

แต่บอกไว้ก่อน ผมคงไม่บอกความจริงทั้งหมดหรอกนะ ผมต้องสร้างภาพดีๆให้ตัวเองไว้ก่อนสิ

จริงไหม

จากผม

อีที

ปล.

ผมชอบอ่านหนังสือเช่นกันครับ ในเชิงจำนวนแล้วผมคงเป็นแค่เศษผงเล็กๆ เมื่อเทียบกับคุณ แต่ผมก็รู้สึกในทางบวก (ผมเรียกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไร )

มันรู้สึกทุกครั้งที่ได้อ่านงานเขียนดีๆสนุกๆ

และของคุณก็เป็นหนึ่งในนั้นครับ

อย่าถือสาเลย ถ้าอ่านแล้วมันจะแย่กว่างานเขียนอื่นๆที่คุณเคยได้อ่าน นะครับ