ผู้เขียน: โอปอล์ ประภาวดี
จัดพิมพ์โดย: แผนงานสร้างเสริมสุขภาพคนพิการในสังคมไทย (สสพ.)
ประเภท: บทวิจารณ์ภาพยนตร์
ราคา: ๑๗๐ บาท
จำนวนหน้า: ๒๐๐ หน้า
หากไม่มีคนพิการอยู่ในบ้านหรือข้องเกี่ยวกับชีวิต
เรารู้จักคนพิการผ่านอะไรบ้าง?
ร้อยทั้งร้อย ก็จะรับรู้เรื่องราวของคนพิการผ่าน “สื่อ” ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ โทรทัศน์ หรือภาพยนตร์ และสื่อเหล่านั้นได้สะท้อนภาพพิการออกมาอย่างไรในรูปแบบไหนเราเคยใคร่ครวญกันอย่างจริงจังหรือไม่
ภาพยนตร์ที่เรารู้จัก ไม่ว่าจะเป็น ฟอเรสท์ กัมพ์ (จากเรื่อง Forrest Gump), แซม (จากเรื่อง i am sam) นางสมทรง (จากเรื่อง ไอ้ฟัก) ฯลฯ คนพิการและความพิการณ์เหล่านั้น ถูกภาพยนตร์ทำและสร้างอย่งไร ก็ย่อมสะท้อนทัศนคติและอุดมการณ์ที่สังคมมีต่อคนพิการเยี่ยงนั้น
หนังสือ “หนังหุ้มกระดูก” ได้พาเราไปสำรวจภาพเสนอที่มีต่อคนพิการ จากภาพยนตร์เป็นสำคัญ โดยสะท้อนให้เห็นว่า ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัล ภาพยนตร์ที่ได้คำชม ภาพยนตร์ที่สร้างด้วยเจตนาอันดี ในอีกด้านหนึ่ง มันยังเผยให้เห็นการเหยียบย่ำ กดทับ และผลิตซ้ำความเชื่อที่ไม่ได้เกิดการสร้างสรรค์ หรือทำให้เกิดความเข้าใจและมีทัศนคติที่ดีต่อชีวิตคนพิการ และความพิการเลย
กระนั้นก็ตามยังมีภาพยนตร์หลายๆเรื่อง ที่พยายาม สื่อ และ สร้าง ภาพที่สะท้อนถึงคนพิการและความพิการอย่างสร้างสรรค์ยิ่ง
.......................
.......................
เฮ้อ! ตั้งแต่เรื่อง “คนพิการ” ตั้งแต่ “การวิจารณ์หนัง (ที่ส่วนใหญ่สะท้อนด้านลบ)” ฟังดูราวกับว่า หนังสือเล่มนี้อ่านแล้วชวนหดหู่ หรือเคร่งเครียด ขึงขัง แต่ตรงกันข้าม เพราะผู้เขียนถ่ายทอดเรื่องราวที่ชวนขมวดคิ้วเหล่านั้นด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย ความคิดที่คมคาย อ่านเพลินตลอดทั้งเล่ม
ดังที่มีทั้งผู้ทรงคุณวุฒิทางการแพทย์และผู้ช่ำชองการดูหนังและวิจารณ์หนังให้ทัศนะต่อหนังสือเล่มนี้ไว้ว่า
“ปกติ เมื่อคนนำงานวรรณกรรมไปสร้างเป็นภาพยนตร์ มักจะถูกวิจารณ์เสมอว่าภาพยนตร์ไม่สามารถนำเสนอเรื่องราวอันลึกซึ้งและรายละเอียดที่งดงาม ประณีตของงานวรรณกรรมออกไปได้อย่างครบถ้วน แต่หนังสือ “หนังหุ้มกระดูก” ชิ้นนี้ ประสบปัญหากลับกันคือนำภาพยนตร์หลายๆเรื่องมาสรุปย่อเป็นตัวหนังสืออย่างสั้นๆ พร้อมคำวิจารณ์ที่เน้นเนื้อหาเรื่องความพิการเป็นหลัก งานนี้จึงเป็นงานที่ยากยิ่ง แต่ผู้เขียนก็สามารถเสนออย่างได้อรรถรส ชวนติดตามตั้งแต่ต้นจนจบ” (น.พ. วิชัย โชควิวัฒน ประธานมูลนิธิ ๑๔ ตุลา , ประธานมูลนิธิโกมลคีมทอง)
“สิ่งที่คุณโอปอล์ทำใน 'หนังหุ้มกระดูก' พ้นไปจากกรอบการพิจารณาความดีความด้อยขององค์ประกอบทางภาพยนตร์ที่มองเห็นได้ด้วยตา แต่เน้นการวิเคราะห์ความหมายในเชิงวัฒนธรรมและวิพากษ์ประเด็นทางสังคม การเมือง ที่ซุกซ่อนอยู่ในหนัง โดยเฉพาะการสำรวจปัญหาเชิงโครงสร้าง อำนาจ และการถูกสร้างภาพผลิตซ้ำ อันเป็นปัญหาที่ผู้พิการต้องเผชิญอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
ทว่าขณะเดียวกัน ผู้เขียนไม่ได้ถ่ายทอดมันอย่างไร้ชีวิตชีวาราวงานวิจัยทางวิชาการ ตรงกันข้าม เราจะได้พบงานเขียนที่ลื่นไหลด้วยความคิดและภาษา เป็นทั้งบทความที่กล่าวถึงความจริงในสังคมอย่างลึกซึ้ง และเป็นบทวิจารณ์ภาพยนตร์ที่ได้อรรถรสเต็มอิ่ม” (ธิดา ผลิตผลการพิมพ์ บรรณาธิการนิตยสาร Bioscope)
รู้สรพพคุณอย่างนี้แล้ว อย่ารอรี รี่ไปหามาอ่านโดยพลัน!


