- แตออ -

มาจากทิศไหนกันกระสุนสงคราม?

ไม่สิ้นคำถามเพลิงลามเข้ามอดไหม้

เด็กน้อยอุ้มตุ๊กตาในกองไฟ

เหลือไว้เพียงเศษซากฝากดิน

ใครกันจุดไฟสงคราม?

คำถามเดิมเดิมไม่จบไม่สิ้น

เลือดปนน้ำตาที่รดหล่นริน

ร่ำไห้ที่ได้ยินนั่นเสียงใคร!

ใครก่อสงครามในนามพระเจ้า!

ทุกค่ำเช้าท่องคัมภีร์วิเศษแจ่มใส

พอได้สัญญาณปิดพระคัมภีร์เหนี่ยวไก

ทิ้งพระเจ้าไว้เดียวดายใต้หัวนอน...

คนก่อเพลิงเข้านั่งอยู่โน่น!

ตรงที่ที่ไกลโพ้นจากไฟฟ้อน

ตรงที่ที่พร้อมจะเอนกายหลับนอน

และพร้อมจะอุ่นบนหมอนนุ่มละมุนใจ...

แต่คนวอดวายนี่สิ!

อยู่ตรงนี้! ตรงที่ที่ไฟมอดไหม้

อยู่ตรงนั้น! ตรงรั้วลวดหนามกระชากไป

ที่อุ้มดอกไม้นั่นก็ใช่! ที่นิ่งงัน

ที่ห่มจีวรสีเหลืองนั่นก็ใช่

และที่อุ้มบาตรนัยน์ตาใสอีกตรงนั้น

ที่กำจอบขุดดินไปวันวัน

ที่นี่! ที่นั่น! ทั้งนั้นที่จมไฟ...

แต่บทลงทัณฑ์ของสงคราม

ตกอยู่กับหนุ่มสาวนิรนามใช่ไหม

ตกอยู่กับผู้ประสงค์จะลบรอยไฟ

ใช่ไหม! ล้วนแต่ผู้ไม่ประสงค์ในสงคราม.