The Brief History of the Dead

คนตายที่มีชีวิตหลังความทรงจำ

- สนธยา ทรัพย์เย็น -

The Brief History of the Dead

Written by Kevin Brockmeier

ดินแดนหลังความตายมีหน้าตาเป็นเมืองใหญ่ที่ไม่มีเขตแดน ที่นั่นโลกยังคงหมุนไปไม่ต่างจากโลกของคนปกติ ทุกคนทำงานและใช้ชีวิตแบบเดิม ๆ เหมือนเมื่อตอนที่ยังมีชีวิต มีทั้งร้านกาแฟ หนังสือพิมพ์ท้องถิ่น คนทำความสะอาดถนน คนจรจัด บริษัท และร้านรวงนานาชนิด เป็นภาพคุ้นตาที่เราพบเห็นเช่นเดียวกับทุกเมืองในโลก

พวกเขาจะอาศัยที่นั่นจนกว่าจะถึงเวลาที่ต้องผ่านต่อไปสู่ดินแดนใหม่

ตราบเท่าที่ยังคงมีใครสักคนบนโลกยังมีความทรงจำถึงพวกเขาอยู่ คนตายแล้วก็จะมีตัวตนสืบไปในเมืองนั้น แต่เมื่อใดที่ญาติพี่น้องหรือเพื่อนฝูงคนสุดท้ายตกตายตามไป ภาพชีวิตทั้งหมดของคนที่เคยคงอยู่ก็จะจากหายไปดังธาตุอากาศ

ทุกคนในเมืองรู้จักหญิงสาวที่ชื่อ Laura Byrd (ลอร่า เบิร์ด) ดี พวกเขาซึ่งมีทั้งมิตรและศัตรูต่างรู้จักเธอไม่ก็ทางใดทางหนึ่งด้วยเหตุผลต่าง ๆ กันไป แต่ตัว ลอร่า เบิร์ด ก็ยังไม่โผล่มาที่นั่น แม้ว่าทั้งพ่อและแม่ของเธอจะรอคอยการมาถึงของเธออย่างใจจรดใจจ่อ

ลอร่า เป็นหนึ่งในคณะสำรวจของบริษัทโคคา-โคล่าที่เดินทางกับกลุ่มเพื่อนร่วมงานไปวิจัยตลาดถึงแอนตาร์กติกา เพียงการพักอาศัยที่นั่นให้รอดจากความหนาวต่ำกว่าจุดเยือกแข็งนั้นก็เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อแล้ว แต่การค้นพบว่าทั่วทั้งโลกเหมือนติดโรคระบาดครั้งสาหัสกลับยิ่งสยองกว่า สุดท้ายชาวคณะต่างร่วมใจออกเดินทางตามหาแหล่งความหวังสุดท้ายท่ามกลางความขาวโพลน

นิยาย The Brief History of the Dead ของ Kevin Brockmeier (เควิน บร็อคไฮเมอร์) อาจมีส่วนคล้ายกับ The Hard-Boiled Wonderland and the End of the World ของ Haruki Murakami (ฮารุกิ มูรากามิ) ตรงที่เล่าเรื่องในโลกคู่ขนานต่างภพสลับกันไปมาจนกระทั่งถึงตอนขมวดปม แต่ต่อให้พล็อตเรื่องจะเป็นหัวใจสำคัญของเรื่อง ในส่วนของรายละเอียดตัวละครประกอบก็ไม่ใช่แค่ภาพเปรียบเปรยแบนระหว่างพลังชีวิตสุกสว่าง หรือโลกมืดสลัวลืม โดยเฉพาะการบรรยายภาพความหนาวเหน็บที่คณะสำรวจของ ลอร่า เบิร์ด ต้องทนทรหด ภาพนิมิตหลังความตายที่ทุกคนต้องเจอในแบบฉบับที่แตกต่างกันก่อนจะได้มาอาศัยที่ตัวเมือง รวมทั้งอาชีพต่างๆ ที่คนตายแล้วยังก้มหน้าทำงานเหมือนเมื่อตอนที่ยังมีชีวิต ภาพจัตุรัส หรือร้านกาแฟที่คนในเมืองชอบไปนั่งเล่นในวันหยุด ที่สำคัญตัวละครคู่สามีภรรยาชรานั้นให้ภาพจริงของคนรักที่อยู่ด้วยกันมานาน จนเกิดส่วนผสมของความหงุดหงิดแอบแฝงในความคุ้นชิน Kevin Brockmeier แต่งภาพของคนแต่ละคนในชุมชนได้ดี เต็มไปด้วยรายละเอียดของวิญญาณตกค้างที่ว่ายวนในนิสัยเก่า ๆ ของตัวเอง และภายใต้เงาของร่องรอยเดิมที่พวกเขาเหล่านั้นต่างกระทำต่อเนื่องไปอย่างไม่รู้เบื่อ พวกเขาสามารถมองเห็นทั้งความสุขและความเศร้าที่เป็นความจริงของชีวิต โดยไม่ต้องเลือกระบุว่านั่นคือก่อนหรือหลังความตาย

น่าสังเกตตรงที่นิยายให้ภาพของบริษัทโค้กในด้านค่อนข้างลบ นี่ถ้าสมมติเรื่องนี้ถูกสร้างเป็นหนังอาจมีสิทธิ์โดนฟ้องหรือโดนแบนโดยบริษัทโคคา-โคล่า (ไทย)

เล่มนี้ซื้อที่ร้านคิโนะคุนิยะ

(หมายเหตุ: บทความนี้ดัดแปลงเพิ่มเติมจากบทความในบล็อกส่วนตัว)