Mohammed VI ขึ้นครองราชย์ต่อจาก Hassan II ผู้เป็นพ่อได้ครบ 10 ปี หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ Tel Quel (ตีพิมพ์เป็นภาษาฝรั่งเศส) และหนังสือพิมพ์ Nichane (ตีพิมพ์ในเนื้อความเดียวกัน แต่เป็นภาษาอาหรับ) ร่วมมือกับหนังสือพิมพ์ Le Monde ของฝรั่งเศส ถือโอกาสนี้จัดทำผลสำรวจความคิดเห็นของชาวโมร็อกโกในประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับ Mohammed VI และจะเผยแพร่ลงในหนังสือพิมพ์ฉบับต้นเดือนสิงหาคม

ในทศวรรษที่ 80 มีผู้เห็นกันว่าหลักนิติรัฐถูกแปรสภาพกลายเป็นวาทกรรมทางการเมือง วาทกรรม "นิติรัฐ" ถูกนำไปใช้กล่าวอ้างเพื่อเป็น "อำนาจ" ในการปกครอง จนเรียกได้ว่า หากมีรัฐใดประกาศตนว่าเป็นรัฐเสรีประชาธิปไตย และต้องการสร้างความชอบธรรมในการปกครอง ตลอดจนต้องการให้นานาอารยประเทศยอมรับนับถือแล้ว ก็หลีกหนีไม่พ้นที่จะต้องประกาศตนเป็น "นิติรัฐ" กล่าวให้ถึงที่สุด หลักนิติรัฐ

อนุสนธิ จากบทความ "Europe"s l?se majest? laws and the freedom of expression" ของ Tjaco Van Den Hout เอกอัครราชทูตเนเธอร์แลนด์ประจำประเทศไทย ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์ วันที่ 21 พฤษภาคม 2552 (http://www.bangkokpost.com/opinion/opinion/17035/europe-lese-majeste-laws-and-the-freedom-of-expression) ทำให้ผู้เขียนระลึกขึ้นได้ว่า เคยได้ยินชื่อคดี Colombani et autres c. France และค้นคว้าคดีนี้มาอยู่บ้าง เนื่องจากในปีการศึกษา 2003-2004 ผู้เขียนได้ศึกษาระดับ Master 2 สาขาวิชากฎหมายมหาชน และมีโอกาสเรียนวิชาสิทธิมนุษยชนซึ่งในชั้นเรียนมีการพูดถึงคดีนี้

วันที่ 8 พฤษภาคม 2549 ศาลรัฐธรรมนูญมีคำวินิจฉัยที่ 9/2549 ว่า การเลือกตั้ง 2 เมษายน 2549 มีปัญหาความชอบด้วยรัฐธรรมนูญในส่วนที่เกี่ยวกับการกำหนดวันเลือกตั้ง การจัดการเลือกตั้ง การจัดคูหาเลือกตั้งที่ส่งผลให้ไม่เป็นการลงคะแนนโดยลับ "เป็นการเลือกตั้งที่ทำให้เกิดผลของการเลือกตั้งที่ไม่เที่ยงธรรม ไม่เป็นการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอย่างแท้จริง จึงเป็นการเลือกตั้งที่ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ตามรัฐธรรมนูญมาตรา 2 มาตรา 3 มาตรา 104 วรรคสาม และมาตรา 144 มาตั้งแต่เริ่มต้นของกระบวนการจัดการเลือกตั้ง คือตั้งแต่การกำหนดวันรับสมัครเลือกตั้ง การรับสมัครรับเลือกตั้ง การลงคะแนนเสียง การนับคะแนนเสียง การประกาศผลการเลือกตั้ง"
 

 นับแต่รัฐธรรมนูญ 2540 ใช้บังคับ คำว่า "นิติรัฐ" และ "นิติธรรม" เริ่มเป็นที่แพร่หลายในสังคมไทย หลักนิติรัฐหรือหลักนิติธรรมที่ดูเป็นนามธรรมปรากฏให้เห็นเป็นลายลักษณ์อักษรในบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 มาตรา 29 บัญญัติว่า "การจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลที่รัฐธรรมนูญรับรองไว้จะกระทำมิได้

ภายหลังการโค่นล้มชาร์ลส์ที่ 10 โดยใช้เวลาเพียง 3 วัน ตั้งแต่ 27, 28, 29 กรกฎาคม 1830 แม้ชาร์ลส์ที่ 10 ถูกเนรเทศไป แต่กลุ่มการเมืองนิยมเจ้าสายปฏิรูปยืนยันให้มีกษัตริย์ต่อไป แต่ต้องการกษัตริย์ประนีประนอม ไม่เอนเอียงไปกับกลุ่ม Ultra-royaliste เพื่อปูทางปฏิรูปประชาธิปไตย จึงตัดสินใจเอาเจ้าสายราชวงศ์ออร์เลออง คือ หลุยส์ ฟิลิปป์ ขึ้นเป็นกษัตริย์ พร้อมกับออก Charte ลงวันที่ 14 สิงหาคม 1830 ใช้เป็นธรรมนูญการปกครองแทน โดยลดอำนาจของกษัตริย์ไม่ให้มีอำนาจในการเสนอกฎหมายและให้อำนาจอธิปไตยเป็นของชาติ เราเรียกยุคนี้ว่า "Monarchie de Juillet" เพราะเหตุการณ์ที่ประชาชนร่วมกันขับไล่ชาร์ลส์ที่ 10 เกิดขึ้นในเดือนกรกฎาคม (Juillet) นั่นเอง

ปี ๒๕๔๙ ธีรยุทธประดิษฐ์คำว่า "ตุลาการภิวัตน์" จากนั้นสังคมไทยก็นำไปเรียกคดีการเมืองสำคัญๆตลอด ๓ ปีที่ผ่านมาว่าเป็น "ตุลาการภิวัตน์" ผู้ประดิษฐ์คำนี้ นำคำนี้มาเทียบกับ "ของฝรั่ง" อย่าง Judicial Review, Judicial activism, Judicialization of politics

รัฐธรรมนูญมาตรา 13 กำหนดให้ประธานาธิบดีมีอำนาจแต่งตั้งข้ารัฐการพลเรือนและข้ารัฐการทหาร และมีบางตำแหน่งที่แต่งตั้งโดยคณะรัฐมนตรี การแต่งตั้งบุคคลไปดำรงตำแหน่งจึงเป็นอำนาจโดยแท้ของฝ่ายบริหาร อย่างไรก็ตามมีปัญหาว่าตำแหน่งบางตำแหน่งมีอำนาจหน้าที่ในการควบคุมตรวจสอบฝ่ายบริหาร หากให้ฝ่ายบริหารแต่งตั้งได้เองก็อาจเสียความอิสระในการปฏิบัติหน้าที่ ในทางกลับกันจะให้ฝ่ายนิติบัญญัติหรือฝ่ายตุลาการมีอำนาจแต่งตั้งแทนเสียเอง ก็มีปัญหาอีกเช่นกัน เพราะตำแหน่งเหล่านี้ล้วนแล้วแต่อยู่ในปีกของฝ่ายบริหาร คณะกรรมการบัลลาดูร์ได้เสนอให้มีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญเพื่อหาจุดสมดุลของปัญหาดังกล่าว