All Columnists

Date

Columnists

Column

    Sat , 28/01/2012 2:44
    ระหว่างสงครามและการต่อต้านสงคราม สิ่งใดไร้สาระกว่ากัน ใน Slaughterhouse-Five หรือ โรงฆ่าสัตว์หมายเลขห้า (สำนวนแปลของ นพพล เวชสวัสดิ์ สำนักพิม์ earnest) วอนเนกัตบอกเพื่อนของเขาว่า หนังสือเล่มหน้าจะเป็นหนังสือต่อต้านสงคราม อีกฝ่ายตอบกลับมาทันที "น่าจะไปเขียนนิยายต่อต้านยุคน้ำแข็งแทน" สงครามและยุคน้ำแข็งล้วนเป็นสิ่งที่มนุษย์ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ มันเกิดขึ้นแล้ว และจะเกิดขึ้นอีกในอนาคต ในจักรวาลที่ทุกสิ่งถูกกำหนดเอาไว้ล่วงหน้า ความโหดร้ายและการฆ่าฟันเป็นเพียงเฟืองของเครื่องจักรที่เรียกว่าชะตากรรม
    Fri , 30/09/2011 10:11

    ทำไมผู้คนถึงยอมเสียเงิน เข้าไปชมละครประวัติศาสตร์ ทำไมนักเขียนบทละคร ถึงชอบเขียนละครประวัติศาสตร์ (ในจำนวนละครเกือบสี่สิบเรื่องของเชคสเปียร์ มีละครประวัติศาสตร์อยู่ถึงสิบเรื่อง ส่วนเมืองไทย เฉพาะแค่ปี 2553 ก็มีละครที่พูดถึงชีวประวัติบุคคลสำคัญถึงสองเรื่องด้วยกันคือ นางฟ้านิรนาม และ คือผู้อภิวัฒน์[1]) สำหรับชีวประวัติบุคคลสำคัญ หาอ่านเอาจากสารคดี จะไม่ได้ข้อมูลที่เที่ยงตรงกว่าหรือ กระทั่งอ่านจากนิยาย หรือชมภาพยนตร์ ก็ยังได้ใกล้ชิดกับบุคคลเหล่านั้น ยิ่งกว่าละครเวที (ซึ่งเป็นงานศิลปะที่สร้างระยะห่างระหว่างผู้เสพและผู้ส่งสานส์) ดังนั้นอะไรเล่าคือ สาระประโยชน์ของละครประวัติศาสตร์

    Tue , 06/09/2011 12:17
    ภาพยนตร์เรื่อง Breakfast at Tiffany's (ชื่อไทยคือ นงเยาว์นิวยอร์ค สะกดด้วย “ค”) เปิดเรื่องด้วยฉากคลาสสิก ออเดรย์ เฮปเบิร์นในบทฮอลลี โกไลท์ลี ยืนอยู่หน้าร้านทิฟฟานีในกรุงนิวยอร์ก ละเลียดทานขนมปังเป็นอาหารเช้า อยู่คนเดียว แววตาจับจ้องเข้าข้างในร้านอย่างมีจุดหมาย แต่ไม่มีเหตุผล หญิงสาวกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ นั่นคือสิ่งที่ผู้ชมต่างสงสัยใคร่จะรู้
    Sun , 07/08/2011 23:02
    เท่าๆ กับที่ผมอยากรู้ว่าฟูโกต์จะคิดยังไงกับเรียลิตีทีวีและโรคเอดส์ ปฏิกิริยาที่ไฮแดกเกอร์มีต่ออินเตอร์เนตและโลกาภิวัฒน์ก็น่าสนใจไม่แพ้กัน ไฮแดกเกอร์คร่ำครวญถึงโลกปัจจุบันที่เต็มไปด้วย "การกำจัดระยะห่างอย่างบ้าคลั่ง" พร้อมทั้งตั้งข้อสังเกตว่า "ไม่คิดหรอกหรือว่าการที่เราย่นย่อทุกอย่างให้เข้ามาประชิดติดกันหมด มันผิดธรรมชาติเสียยิ่งกว่าการที่ทุกอย่างระเบิดกระจายตัวออกจากกันเสียอีก"
    Fri , 03/06/2011 1:40
    ในปีศาจฝรั่งคลาสสิคทั้งหมด สัตว์ประหลาดของดอกเตอร์แฟรงเกนสไตน์น่าจะเป็นตัวที่มีเอกลักษณ์สุด[1] เขาไม่ได้เกิดมาจากคำสาปโบราณหรือพันธสัญญาแห่งซาตาน แต่สัตว์ประหลาดของดอกเตอร์แฟรงเกนสไตน์คืออีกด้านมืดของวิทยาศาสตร์ พลังแห่งเหตุและผล ที่คนในยุคแห่งการรู้แจ้งเชื่อว่าจะนำมาซึ่งโลกพระศรีอาริย์กลับตาลปัตรนำมาแต่ความพินาศอาดูร[2] จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ ถ้าโศกนาฏกรรมนี้จะถูกนำมาเล่าขานซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยน้ำเสียงที่ผิดแผกไป บ้างก็ฟังแล้วสยดสยอง บ้างก็ชวนขมขื่น บ้างก็น่าขบขัน[3] The Heart of a Dog คือตัวอย่างของการเล่าใหม่่ โดยหนนี้ดอกเตอร์แฟรงเกนสไตน์เปลี่ยนชื่อเป็นฟิลิป ฟิลิโปวิช คุณหมอนกเขาแห่งกรุงมอสโคว์
    Tue , 03/05/2011 14:57
    ในรอบปีที่ผ่านมา จู่ๆ การวางผังเมืองก็ได้รับความสนใจจากชาวกรุง ตั้งแต่มหากาพย์สงครามชิงพื้นที่ระหว่างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและพ่อค้าแม่ขายแผงลอยในสยามสแควร์ จนถึงการประกาศสร้างสกายวอล์คของท่านผู้ว่าฯ ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ ไม่นับประเด็นที่เกี่ยวข้องแบบอ้อมๆ เช่น การประกวด "ต้นไม้มหานคร" (Bangkok Big Tree) หรือประเด็นใหญ่ที่หลุดพ้นความสนใจของผู้คนไปแล้ว นั่นคือการปรับปรุงพื้นที่สนามหลวง ทั้งหมดล้วนเกี่ยวกับศาสตร์และศิลป์แห่งการวางผังเมือง (urban planning) ทั้งสิ้น
    Tue , 29/03/2011 3:10

    ไม่ใช่การกดขี่ข่มเหง แต่เป็นความสะเพร่าต่างหาก ชนชั้นกลางผู้มั่งมี (the have) ไม่มัวมาเสียเวลากดขี่ข่มเหงกรรมาชนผู้ยากไร้ (the have not) หรอก ชนชั้นกลางก็มีปัญหาของตัวเองให้ต้องขบคิด เตียงสมรสสึกกร่อนลงทุกวัน ไก่แจ้ นกเขาที่เลี้ยงไว้จะขันไปได้อีกสักกี่น้ำ ผู้มั่งมีก็อยู่ในส่วนของผู้มั่งมี ผู้ยากไร้ก็อยู่ในส่วนของผู้ยากไร้

    Sun , 06/03/2011 12:42

    เคยได้ยินนิทานจีนเรื่องนี้ไหม กาลครั้งหนึ่งมีชายเจ้าชู้แอบลอบสานสัมพันธ์กับภรรยาน้อยและภรรยาหลวงของเพื่อนบ้าน ขณะที่ภรรยาหลวงปั้นหน้ายักษ์ใส่ ภรรยาน้อยกลับเล่นหูเล่นตาตอบ เมื่อถึงคราวเพื่อนบ้านเสียชีวิต ชายชู้รับภรรยาหลวงมาตบแต่งอยู่กิน ใครๆ ต่างสงสัยเหตุใดเขาจึงเลือกภรรยาหลวงแทนที่จะเป็นภรรยาน้อย เขาตอบว่า “เมื่อจะเลือกหญิงคนหนึ่งเข้ามาอยู่ในบ้าน ข้าต้องแน่ใจว่าหล่อนจะปฏิเสธชายอื่นที่มาเกี้ยวพาราสีหล่อนเหมือนที่เคยทำกับข้า”

    Thu , 03/02/2011 0:30
    "ถ่ายทอดลักษณะเนื้อหาเกี่ยวกับการร่วมเพศระหว่างชายกับชาย หญิงกับหญิง และชายกับหญิง มีการสูบบุหรี่ ดื่มสุราในขณะแต่งกายเครื่องแบบนักเรียนอยู่หลายตอน และยังมีการเสนอขายบริการทางเพศในขณะที่แต่งกายเครื่องแบบนักเรียน...คณะกรรมการฯ เห็นว่า เนื้อหาสาระสำคัญของภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการถ่ายทอดเกี่ยวกับการมีเพศสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมกับสังคมไทย
    Sat , 01/01/2011 15:16
    ความสนุกอย่างหนึ่งของการเขียนคอลัมน์ Page Two คือการท้าทายตัวเอง หาโจทย์ยากๆ เพื่อจะก้าวข้ามมันไปในแต่ละเดือน ระหว่างที่กำลังใคร่ครวญอยู่ว่าจะเขียนถึงหนังสือเล่มไหนดี ก็มีรุ่นน้องคนหนึ่งเปรยขึ้นมาว่า “ทำไมไม่เกาะกระแสซีไรต์ วิจารณ์กลอนเปล่าล่ะ” นั่นสิ โจทย์ข้อนี้ท้าทายดีจริงเชียว เพราะผมไม่เคยเขียนถึงบทกวีมาก่อน ไม่ต้องพูดถึงบทกวีไร้ฉันทลักษณ์เลยด้วยซ้ำ
    Thu , 02/12/2010 2:17
    "มี "การเมือง" อยู่ในน้ำท่วม เพราะน้ำไม่ได้ไหลเอ่อไปตามความลาดชันของผิวโลก หากถูกแนวของกระสอบทรายและเครื่องสูบน้ำผลักให้ไปท่วมอยู่ในบริเวณของคนที่มีอำนาจต่อรองทางการเมืองลาดชันต่ำต่างหาก" The Deluge at Norderney ชวนให้ผมนึกถึงข้อความนี้ของดร. มนตรี เจนวิทย์การ มี "การเมือง" อยู่ในน้ำท่วม นอร์ดแดเนย์ เมืองพักตากอากาศชายฝั่งตอนเหนือของประเทศเยอรมัน ประสบอุทกภัยครั้งใหญ่ในปี 1835
    Thu , 28/10/2010 0:25
    “ผมไม่อยากมีชีวิตอมตะผ่านผลงานของตัวเอง ผมอยากมีชีวิตอมตะด้วยการไม่ตาย" วูดดี อัลเลน - มั่นใจว่าคนหนึ่งที่จะต้องชอบแก๊กตลกข้างบนนี้ของอัลเลนมากๆ คือฌอง ปอล ซาร์ต ขณะที่อัลเลนยั่วล้อศิลปินผู้พยายามไขว่คว้าความเป็นอมตะผ่านผลงานศิลปะ ซาร์ตเขียนหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่งเพื่อวิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมดังกล่าว What is Literature? ก็คือหนังสือเล่มนั้น
    Mon , 27/09/2010 2:15
    โธมัส บาล์ดวินศาสตราจารย์วิชาปรัชญาเขียนคำนำให้กับหนังสือ The World of Perception ของเมอลัว-พอยตี โดยบาล์ดวินสรุปปรัชญาของเมอลัว-พอยทีไว้ในคำนำได้อย่างตรงประเด็นว่า “มนุษย์ต้องรับผิดชอบการกระทำของตัวเอง แม้แต่ว่าผลแห่งการกระทำนั้นจะแปรเปลี่ยนไปตามความหมายที่ผู้อื่นมอบให้แก่มันก็ตาม” คลับคล้ายคลับคลากับคำเปรียบเปรยว่าการกระทำหรือคำพูดก็เหมือนลูกศร เมื่อยิงออกไปแล้ว เราไม่รู้หรอกว่าจะไปโดนใครเข้าโดยเราไม่ตั้งใจหรือเปล่า
    Fri , 03/09/2010 7:11
    นิทานคือจุดเริ่มต้นของสรรพสิ่ง คือต้นธารแห่งจินตนาการ วิทยาการ และศิลปวัฒนธรรม หนังสือเล่มแรกที่เด็กอ่าน ที่มนุษยชาติอ่านก็คือหนังสือนิทาน เมื่อเด็กเติบโตขึ้น เมื่ออารยธรรมพัฒนาขึ้น นิทานก็แปรเปลี่ยนไปเป็นนิยาย เป็นงานศิลปะประเภทต่างๆ รวมไปถึงองค์ความรู้ในตำรับตำราเรียน แต่นิทานจะไม่มีวันห่างหายไปไหน บริษัทยักษ์ใหญ่ในศตวรรษที่ 20 อย่างวอลซ์ดิสนีย์หากินกับการแปรรูปแบบนิทานมาเป็นสื่อภาพยนตร์ และเมื่อผู้บริโภคเริ่มเบื่อหน่ายนิทาน นิทานรูปแบบใหม่ที่รื้อสร้างและยั่วล้อขนบเดิมๆ อย่าง Shrek หรือ Enchanted ก็ถูกผลิตขึ้นมาช่วงต้นศตวรรษที่ 21 ศิลปินตีความนิทานเรื่องเดิมในแง่มุมของผู้ใหญ่ เช่น Ever After หรือซินเดอเรลลาผ่านแว่นสตรีนิยม และ Snow White: A Tale of Terror หรือสโนไวท์ในรูปแบบของภาพยนตร์สยองขวัญ
    Mon , 02/08/2010 0:27
    คำถามซึ่งผมไตร่ตรองขณะอ่าน ปฐมบทแห่งโศกนาฏกรรมจากวิญญาณแห่งดนตรี (The Birth of Tragedy) คือ เพราะเหตุใดวรรณคดีไทยถึงได้มีเรื่องราวโศกนาฏกรรมน้อยเหลือเกิน เรามีตำนานพระยากงพระยาพาน มีนิทานพื้นบ้านก่องข้าวน้อยฆ่าแม่ แต่เรื่องราวเหล่านี้ก็ไม่ได้ถูกบรรจุขึ้นทำเนียบ ไม่มีกวีแต่งเป็นร่าย กาพย์ กลอน หรือละครรำ เป็นแต่เพียงนิทานพื้นบ้านเล่าขานแบบกันมุขปาฐะ มีปัจจัยทางจิตวิทยาหรือวัฒนธรรมอันใดที่ผลักไสคนไทยให้ห่างไกลจาก “มนุษย์โศกนาฏกรรม” ตามนิยามของนิทเชอ
    Sat , 29/05/2010 15:07

    ความตั้งใจทีแรกคือจะอ่าน She ของเฮนรี ไรเดอร์ แฮคการ์ดควบคู่ไปกับ สาวสองพันปี ของครูเหลี่ยมเพื่อวิจารณ์ควบ แต่พอไปหอสมุดแห่งชาติเพื่อขอถ่ายเอกสาร สาวสองพันปี ก็ต้องเปลี่ยนใจเมื่อเห็นสภาพหนังสือ กระดาษแห้งกรอบเป็นสีน้ำตาล ปลวกกัดแทะจนแต่ละหน้าหลุดออกมาเป็นแผ่นๆ พอเห็นความผุพังของหนังสือ สาวสองพันปี ก็อดสะท้อนใจไม่ได้ว่าช่างไม่แตกต่างอะไรเลย กับจุดจบของตัวละครอัสฌา

    Sun , 25/04/2010 1:05
    “ใครจะไปกลัวเจ้าหมาป่าวายร้าย หมาป่าวายร้าย หมาป่าวายร้าย ใครจะไปกลัวเจ้าหมาป่าวายร้าย ทา ลา ลา ลา ลา” นี่คือบทเพลงกล่องเด็กอันเป็นที่มาของชื่อบทละคร Who’s Afraid of Virginia Woolf? หรือ ใครจะไปกลัวเวอจิเนียร์ วูลฟ์ บทละครของเอดเวิร์ด อัลบีเรื่องนี้เกี่ยวข้องอะไรกับเจ้าแม่วรรณกรรมสมัยใหม่ เวอจิเนียร์ วูล์ฟด้วยหรือเปล่า คำตอบคือ อาจจะหรืออาจจะไม่ก็ได้
    Tue , 16/03/2010 10:59
    คลอด เลวี-สเตราส์ เพิ่งเสียชีวิตไปในวันที่ 30 ตุลาคม 2009 ที่ผ่านมานี้เอง อีกแค่ไม่กี่วัน แกก็จะมีอายุครบ 101 ปีพอดี บิดาแห่งมานุษยวิทยาแผนใหม่ผู้นี้เกิดในปีค.ศ. 1908 ซึ่งก็เท่ากับว่าแกได้เห็นมาหมดแล้วทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสงครามโลกทั้งสองครั้ง การปฏิวัติรัสเซีย สงครามเวียดนาม สงครามเย็น การส่งจรวดไปเยือนดวงจันทร์ การพังทลายของกำแพงเบอร์ลิน การล่มสลายของคอมมิวนิสต์ การเกิดของอินเตอร์เน็ต 911 สงครามอิรัก ประธานาธิบดีผิวดำคนแรกของสหรัฐ ฯลฯ
    Tue , 16/02/2010 1:34
    ถ้าให้ผมยกออกมาแค่ประโยคเดียวจากห้าร้อยกว่าหน้าของ The Satanic Verses ที่ใช้อธิบายหนังสือทั้งเล่มนี้ได้ดีที่สุด ผมจะยกเอาคำถามของซาลาดีนระหว่างเผชิญหน้ากับจีเบรลท่ามกลางกองเพลิง ในศึกตัดสินระหว่างความดีและความเลว ซาลาดีนรำพึงออกมาว่า “หรือว่าความเลวทรามไม่อาจครบถ้วน ชัยชนะของมัน ไม่ว่าจะถั่งโถมสักเพียงใด ไม่มีวันที่จะสมบูรณ์” ความดี ความเลว ความสมบูรณ์ และความซับซ้อน นี่คือหัวใจของ The Satanic Verses มหากาพย์สงครามระหว่างเทวาและซาตานของซัลแมน รัชดี ซึ่งนิยามความดีงามและความเลวทรามได้อย่างน่าขบคิด
    Mon , 11/01/2010 8:55
    เหตุการณ์ที่ผมชอบที่สุดใน The Art of Happiness in a Troubled World คือตอนที่โฮวาร์ด คัทเลอร์ถามองค์ดาไลลามะว่ามนุษย์เราจะรักษาสมดุลระหว่างแนวคิดแบบยึดปัจเจกชนเป็นหลักเหมือนอย่างชาติตะวันตก และแบบให้ความสำคัญกับหมู่คณะเหมือนอย่างชาติตะวันออกได้อย่างไร (สังคมที่ให้ความสำคัญกับหมู่คณะมากเกินไปจะขาดความคิดสร้างสรรค์ แต่ถ้ายึดปัจเจกจนเกิดพอดีจะเกิดเป็นสภาวะไร้ราก)
    Tue , 22/12/2009 3:50
    ผมคิดว่านักมานุษยวิทยาทั้งไทยและเทศน่าจะให้ความสนใจกับเรื่องผีให้มากกว่านี้ เฉกเช่นเดียวกับภาษา ผีเป็นวัตถุทางวัฒนธรรมอันมีคุณสมบัติพิเศษ คือมีทั้งความเป็นเอกลักษณ์และความเป็นสากล ยกตัวอย่างภาษา อันที่จริงบทสนทนาในชีวิตประจำวันของคนไทย มาเลย์ ญี่ปุ่น และจีนไม่น่าจะแตกต่างกันไกล หากด้วยความผิดแผกระหว่างไวยากรณ์และคำศัพท์นำพาให้เสียงสนทนาของพวกเขาฟังแล้วไม่เหมือนกันเลย
    Tue , 24/11/2009 4:18

    โกวเล้งกล่าวว่า มันผู้ใดคิดว่าตนเข้าใจสตรี มันผู้นั้นแหละที่ไม่เข้าใจสตรีเป็นที่สุด ดังนั้นจึงเปล่าดายที่ผมจะมาพยายามอ่านใจสตรี ยิ่งสตรีที่เป็นนักสตรีนิยมด้วยยิ่งแล้วใหญ่ กระนั้นก็ตาม มันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะอยากรู้นักว่านักสตรีนิยมนั้น ตั้งแต่รุ่นเจ้าแม่อย่างไซมอน ดี โบวัวร์ จนถึงจูเลีย คริสเตวา จูเลียต มิทเชล และนักสตรีนิยมชาวไทยคือคุณคำผกา คิดอย่างไรกับเวอจิเนียร์ วูลฟ์ และนิยาย คุณนายดัลโลเวย์ (จากสำนวนแปลของดลสิทธิ์ บางคมบาง จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชมนาด)

    Sat , 24/10/2009 3:12

    คุณกำลังจะเริ่มอ่านบทวิจารณ์ผลงานชิ้นเอกของอิตาโล คัลวิโน If on a Winter’s Night a Traveler ทำใจให้สบาย ตั้งสมาธิ   ปรับเก้าอี้นั่งให้ผ่อนคลายที่สุด อย่าชิดจอคอมพิวเตอร์จนเกินไป จะทำให้เสียสายตา หรืออย่าห่างออกมามากขนาดนั้น เดี๋ยวต้องนั่งเพ่งนั่งเล็ง ปวดศีรษะเปล่าๆ   ปิดไฟล์เสียงที่โหลดค้างไว้ด้วย   เปลี่ยนสถานะ msn ให้เป็น offline แล้วหรือยัง จะได้ไม่มีใครมารบกวน

    Tue , 29/09/2009 0:35
    โบวัวร์ เจ้าแม่ลัทธิสตรีนิยม กล่าวว่า “พวกเราไม่ได้คลอดออกมาเป็นหญิง แต่พวกเราค่อยๆ ถูกทำให้เป็นหญิงต่างหาก” หมายความว่า ผู้หญิงคือวัตถุ (object) ที่ถูกสังคมยัดเหยียดความเป็นหญิงใส่ลงไป แต่ถ้าผู้หญิงเป็นวัตถุจริง ผู้ชายก็คือผู้กระทำ (subject) สรีระเพศแม่มอบประจำเดือนมาช่วยย้ำเตือนพวกหล่อนถึงความเป็นหญิงอยู่เสมอ แต่ร่างกายผู้ชายไม่มีอะไรแบบนี้ ถ้าผู้หญิงถูกทำให้เป็นหญิง ผู้ชายก็ต้อง “กระทำ” หรือไขว่คว้าความเป็นชายมาด้วยมือของเขาเอง ด้วยเหตุนี้ต่างเชื้อชาติ ต่างเผ่าพันธุ์ถึงได้มีพิธีพิสูจน์ความเป็นผู้ใหญ่ หรือพิสูจน์ว่าเด็กชายได้เติบโตไปเป็นผู้ชายแล้ว
    Mon , 31/08/2009 14:13

    เมื่อผมทราบว่า The Catcher in the Rye ได้ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาไทย (ในชื่อย้าวยาว แต่ตรงความหมายสุดๆ ว่า จะเป็นผู้คอยรับไว้ ไม่ให้ใครร่วงหล่น ของสำนักพิมพ์ไลต์เฮาส์พับลิชชิ่ง โดยมีคุณปราบดาเป็นผู้แปล) ก็ตั้งใจอย่างเต็มที่ว่าจะอ่านและวิจารณ์หนังสือเล่มนี้   แต่เปลี่ยนใจในโค้งสุดท้าย โดยขอพูดถึง Nine Stories แทนดีกว่า   ถ้านักอ่านชาวไทยรู้ว่าซาลิงเจอร์เขียนหนังสือเล่มอื่นอะไรไว้บ้าง คงช่วยให้เข้าใจและอ่าน จะเป็นผู้คอยรับไว้ ไม่ให้ใครร่วงหล่น อย่างออกอรรถรสมากยิ่งขึ้น

    Tue , 04/08/2009 0:25

    คยได้ยินมาว่าคำสาปแช่งของชาวยิวที่รุนแรงที่สุดคือ ขอให้เจ้ามีเงินล้นฟ้า แต่ไม่อาจหยิบจับมาใช้ได้สักสลึงเฟื้อง   เจอกิส และออนา คู่สามีภรรยาชาวลิทัวเนียใน The Jungle นวนิยายสะท้อนสังคมของอับตัน ซินแคล์ ข้ามน้ำข้ามทะเลมาตั้งรกรากในชิคาโก ก่อนตระหนักว่าจริงอยู่ที่ค่าแรงในอเมริกาสูงกว่าประเทศบ้านเกิด แต่ขณะเดียวกัน ค่ากินอยู่ ค่าใช้จ่ายก็แพงขึ้นไปอีกหลายเท่าด้วย

    Sun , 12/07/2009 8:35

    หมายเหตุกันไว้ก่อนเลยว่า  A Theory of Justice ของจอห์น ราว์ลส์ เป็นอภิตำรากฎหมาย ซึ่งถูกแบ่งเป็นสามภาค ได้แก่ ภาคทฤษฎี (theory) สถาบัน (institutions) และ เป้าประสงค์ (ends) โดยบทวิจารณ์นี้จะมุ่งประเด็นไปเฉพาะภาคสองเท่านั้น   เนื่องจากภาคสถาบันน่าจะมีความเกี่ยวข้องกับสังคมไทยในปัจจุบันสูงสุด

    Wed , 01/07/2009 1:20

    คราวก่อน  ผมได้วิเคราะห์ประโยคเด็ดของชินัว อาเชเบที่ใช้ประนามวี เอส ไนปอลไปแล้ว ว่ามันสื่อถึงอะไรบ้างใน ก่อนรัตติกาลจะดับสูญ   มาคราวนี้ ผมจะขอวิเคราะห์ผลงานของไนปอลดูบ้าง โดยมุ่งประเด็นไปที่ อาเชเบเห็นอะไรใน Guerrillas ถึงได้กล่าวว่า ไนปอลไม่มีทางเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ได้ เพราะมีแต่นักเขียนผู้อยู่เคียงข้างผู้ถูกกดขี่ข่มเหงเท่านั้น จึงจะเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่

    Wed , 10/06/2009 0:53

    ไม่ว่าใครก็มีสิทธิจะไม่ชอบนักเขียนคนใดคนหนึ่ง ต่อให้นักเขียนคนนั้นเป็นเจ้าของผลงานที่ยิ่งใหญ่ และมีผู้นิยมอ่านสักปานใด และถ้าใครคนนั้นเป็นนักเขียนด้วยแล้ว แบบนี้ต้องเรียกว่าสงครามน้ำหมึก ซึ่งจะสนุก และน่าติดตามเมื่อทั้งคู่มีฝีปากกา และความคิดที่คบกริบพอกัน ตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ การแข่งขันกันระหว่างโซโฟเคิล และยูริพิดิสนำไปสู่บทละครดีๆ มากมาย ส่วนสงครามน้ำหมึกที่โด่งดังในศตวรรษที่ 20 ได้แก่ระหว่างกามูส์ กับซาร์ต ระหว่างเฮมมิงเวย์ กับฟอล์คเนอร์ (ทั้งสี่คนนี้ต่างได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมด้วยกันทั้งสิ้น)

    Fri , 22/05/2009 0:44

    ผมเคยพบกับเรย์ แบรดเบอรีตัวจริง ตอนที่เขามาปาฐกถาที่มหาวิทยาลัย   ระหว่างแบรดเบอรี Fahrenheit 451 และ มหาวิทยาลัย UCLA ก็มีความสัมพันธ์กันอยู่กลายๆ   นี่คือสถานที่ซึ่งแบรดเบอรีใช้เป็นห้องทำงานเพื่อเขียนเรื่องสั้นขนาดยาว The Fire Man ซึ่งเป็นที่มาของ Fahrenheit 451 โดยใช้เครื่องพิมพ์ดีด "สิบสตางค์" ต่อครึ่งชั่วโมง   Fahrenheit 451 ก็เลยกลายเป็น "นิยายสิบสตางค์" สมชื่อ โดยห้องพิมพ์ดีดดังกล่าวอยู่ห่างจากหอประชุมสถานที่ปาฐกถาแค่สามสิบก้าวกว่าๆ เท่านั้น...

    Mon , 04/05/2009 2:44

    อีกไม่กี่ปีคำพิพากษาก็จะมีอายุครบสามทศวรรษแล้ว เป็นที่น่าชื่นชม และใคร่ครวญอยู่ไม่น้อยว่า เหตุใดนิยายเรื่องนี้ถึงกระทบใจนักอ่านชาวไทยนัก ผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานได้ถึงสามสิบปี ทั้งที่ในปัจจุบัน จะหาชนบทแบบในนิยาย และใครบางคนเช่นฟักยากเต็มทน ในภาพยนตร์เรื่องไอ้ฟัก ผู้กำกับเพิ่มฉากหนึ่งซึ่งไม่มีในนิยาย คือฉากที่ไฟฟ้ามาถึงหมู่บ้าน...

    Wed , 22/04/2009 3:02

    เพื่อความสนุกในการวิจารณ์ ระหว่างที่เขียนบทความนี้ ผมก็นั่งนึกไปด้วยว่าตัวเองเป็นยอดนักสืบเฮอคูล์ ปัวโรต์ กำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายครั้งใหม่ ซึ่งไม่ได้มาในรูปแบบของสานส์ท้าดวลจากฆาตกรโรคจิต “เอบีซี” แต่มาในรูปแบบของคำปรามาสโดยรุ่นพี่คนหนึ่ง ที่พออ่านนิยายของคริสตีจบ เธอพูดว่า “ไม่เห็นจะมีอะไรให้วิเคราะห์เลย” เป้าหมายของบทความนี้จึงเพื่อกระเทาะเปลือกผลงานของคริสตี และวิเคราะห์โครงสร้างให้ถึงกึ๋น ถึงแก่น ให้เห็นว่ามีบางอย่างลึกซึ้งซ่อนอยู่ในนิยายอ่านเล่นเล่มนี้

    Thu , 09/04/2009 5:43

     จะมีหนังสือสักกี่เล่มที่ส่งอิทธิพลมากมายเหมือน The Interpretation of Dreams   นี่คือหนังสือเล่มแรกของฟรอยด์ (ไม่นับ Studies in Hysterias ที่เขียนร่วมกับโจเซฟ บรูเยอร์)   นี่คือหนังสือที่ให้กำเนิดวิชาจิตวิเคราะห์ หรือจิตวิทยายุคใหม่   และภายหลังจากมันถูกตีพิมพ์ในปี 1899 มนุษยชาติก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

    Wed , 25/03/2009 0:15

    เกมลูกแก้วถูกจัดว่า​เป็น​นิยาย​ "ที่สุด" ​ของเฮสเส​ ​ใน​หลายๆ​ ​ด้าน​ ​เล่มสุดท้าย​ ​ใช้​เวลา​เขียนยาวนานสุดคือสิบเอ็ดปี​ ​หนาสุด​ ​(​ฉบับ​แปลภาษาอังกฤษของสำ​นักพิมพ์​ Picador ​หนาห้าร้อยกว่าหน้า) ​เป็น​ “​นิยายวิทยาศาสตร์​” ​เพียงเล่มเดียว​ ​และ​ถ้า​จะ​เพิ่ม​ความ​ที่สุดเข้า​ไปอีกอย่าง​ ​เกมลูกแก้วอาจ​เป็น​นิยายของเฮสเสที่คนไทยรู้จักดีที่สุด​ด้วย

    Sun , 08/03/2009 3:05

    เคล็ดลับ​อยู่​ตรงวิธีการ ​ใน​นิยายสืบสวนสอบสวน​ ​อาวุธของนักสืบ​ไม่​ใช่​กำ​ปั้น​ ​หรือ​ปืน​ ​ไม่​ใช่​กระทั่งสติปัญญาอันเฉียบแหลม​ ​อาวุธของนักสืบคือวิธีการ ​เชอลอคโฮมล์​ถึง​ย้ำ​บ่อยๆ​ ​ว่า​ “​ถ้า​ตัดอะ​ไรที่​เป็น​ไป​ไม่​ได้ออก​แล้ว​ ​สิ่ง​ซึ่ง​หลงเหลือ​อยู่​ ​แม้​จะ​น่าอัศจรรย์​ใจเพียง​ใด​ ​ย่อม​เป็น​คำ​ตอบที่ถูก​ต้อง​” ​นี่คือวิธีการของยอดนักสืบแห่งเบเกอร์สตรีท​ ​ส่วนวิธีการของปัวโรต์​ ​ยอดนักสืบของอกาธา​ ​คริสตีคือ​ “​จะ​หาตัวฆาตกร​ให้​เจอ​ ​ก่อน​อื่น​ต้อง​เข้า​ใจเหยื่อ​”

    Tue , 09/12/2008 13:37

    เช่นเดียวกับ Crime and Punishment นิยายอัตถิภาวนิยมอันโด่งดัง และเก่าแก่สุดของโลก นิยายเล่มแรกของอัลแบร์ กามูส์ A Happy Death คือเรื่องของตัวเอกที่เป็นฆาตกร ราสโคนิคอฟ จากปลายปากกาของดอสโตเยฟสกี้ ฆาตกรรมเพื่อพิสูจน์ทฤษฎี และสุดท้ายรับผลกรรมอันเกิดจากการกระทำดังกล่าว