“ข้อยฝันว่าได้ไปที่เมืองเมืองหนึ่งในอนาคต ในเมืองนั้น รัฐบาลสามารถทำให้เราหายไปได้ เวลาเขาจับใคร เขาจะฉายไฟไปที่คนคนนั้น แล้วภาพของเขาตั้งแต่อดีตไล่เรียงไปจนถึงอนาคตจะปรากฏขึ้นบนจอ แล้วถึงที่สุดแล้ว ร่างของเขาก็จะค่อยๆ หายไป ข้อยย่านหลาย” *บุญมีบอกกับฮวยภรรยาที่ตายไปแล้วของเขาในค่ำคืนหนึ่ง ค่ำคืนที่อาจเป็นคืนสุดท้ายของชีวิต เขากอดผีเมียไว้แนบอก ก่อนที่ทั้งคู่จะตัดสินใจพากันเดินลึกเข้าไปในป่า

ดูเหมือนความฝันของลุงบุญมีอาจจะเป็นแบบจำลองอย่างง่ายที่สุดในการใช้อธิบายถึงหนังเรื่องนี้

ย้อนกลับไปปลายราชวงศ์ชิง ช่วงบ้านเมืองระส่ำระสาย รางวงศ์ภายใต้การนำของซูสีไทเฮาพยายามรักษาอำนาจเดิมของตนด้วยการพยายามจะกำจัดนักคิดหัวก้าวหน้าประชาธิปไตยอย่างดร.ซุนยัดเซ็น ปี 1906 ดร.ซุนยัดเซ็นเดินทางจากญี่ปุ่นมาเกาะฮ่องกงซึ่งเป็นเขตเช้าอังกฤษ โดยมีจุดมุ่งหมายมาประชุมเตรียมการกับตัวแทนของแต่ละมณฑล   ราชสำนักส่งมือสังหารชั้นยอดมาเพื่อลอบสังหารซุนยัดเซน และในห้วงเวลานั้นเองชะตากรรมก็พัดพาคนหลากหลายชนชั้นให้เข้ามาอยู่ร่วมในปฏิบัติการก่อนการก่อการปฏิวัติ

It's not a problem of the film, It's the film culture ผมขอย้ำอีกครั้ง การเซ็นเซอร์คือยาพิษของโลกภาพยนตร์ การเซ็นเซอร์คือยาพิษสำหรับศิลปะ การเซ็นเซอร์คือยาพิษของวัฒนธรรม การเซ็นเซอร์ คือการกระทำของพวกศักดินา มันคือระบอบเผด็จการ -ลาฟ ดิแอซ

เริ่มจากเขานอนหลับ ร่างนั้นตะแคงอยู่กับคานปูนที่หล่อขึ้นใหม่  หนุนหัวด้วยกระเป๋าเสื้อผ้า อ่อนล้าอยู่กลางแดดลมของสถานที่ซึ่งหากไม่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง ก็คงถูกทิ้งร้างไว้โดยไม่เสร็จสมบูรณ์ คนหนุ่มนั้นกำลังหลับ และบางทีเขาอาจฝันถึงท้องทุ่ง  และท้องทุ่งนั้นรอการหว่านไถ

หากอีส้มสมหวังภาคแรกซึ่งเล่าเรื่องของวงดนตรีลูกทุ่งของยอดรัก สลักใจที่เร่ร่อนเปิดการแสดงไปเรื่อยๆตามต่างจังหวัด  หนังเล่าอย่างแทบไร้พลอต (เส้นเรื่องแกนๆคือเรื่องของชีวิตพ่อหนุ่มสมหวังที่คลั่งไคล้ยอดรักจนไต่เต้าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของวง และตกหลุมรักกับส้มสาวหางเครื่อง) แม้จะเต็มไปด้วยมุกตลกห่ามๆซึ่งอาจจะไม่ถูกจริตของบรรดาผู้ชมในเมือง แต่เลยพ้นไปจากนั้นหนังแทบจะเป็นหนังส่วนตัวว่าด้วยความรื่นรมย์และถวิลหาอดีตที่ตัวผู้กำกับเคยมีส่วนร่วม ในครั้งที่เป็นตลกในวงลูกทุ่ง

โดยส่วนตัวผมพบว่ามันเป็นเรื่องยากยิ่งที่จะต้องเขียนถึงหนังเรื่องนี้  เพราะถึงแม้ผมไม่ได้เป็นคนตะกั่วป่าโดยกำเนิด แต่ก็ย้ายตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้หลายปีแล้ว หนำซ้ำยังเติบโตในสังคมคนจีนที่คล้ายคลึงกับตัวเอกในเรื่อง  ดังนั้นจึงแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่ผมจะไม่มีอคติ ทั้งในเชิงบวกและลบ กับตัวหนัง 

มองเพียงผิวเผิน 'ท้าชน' ดูจะเป็นหนังแอคชั่นเลือดเดือดอีกเรื่องที่พูดถึงเกมคนชนคนซึ่งเน้นไปที่ความลุ้นระทึกของฉากแอคชั่น ซึ่งหนังเป็นเช่นนั้นจริง ตอบสนองอารมณ์ระทึกหวือหวาแบบวัยรุ่นได้จริง และเล่นกันถึงเลือดจริงๆ เสียด้วย หากประเด็นที่น่าสนใจใน 'ท้าชน' คือลึกลงไปจากตัวเรื่องแล้ว ดูเหมือนนี่จะเป็นหนังอีกเรื่องที่ซ่อนประเด็นการเมืองไทยไว้ได้อย่างน่าสนใจ

DAWN เป็นสาวน้อยอายุ 17 เธอสวมแหวนสีแดงแสดงสถานะว่าจะรักษาความบริสุทธิ์ของตัวเองไปจนกว่า ‘จะถอดแหวนวงนี้เพียงเพื่อสวมแหวนแต่งงานเท่านั้น’...