อิจฉาจริงๆ...อิจฉาพลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน ตอนเป็นบิ๊กกองทัพบกก็ได้เป็น "พระเอกหนังรัฐประหาร" พอหมดอาชีพทหาร มาเกาะยึดอาชีพการเมือง ตัวเดียว-อันเดียวโด่ๆ ในสภาฯ แต่ผลงานครั้งรัฐประหารหน่อมแน้มเข้าตารัฐ

    วันที่ ๕-๖ มีนานี้ ไม่รู้จะทำอะไร ตอนหัวค่ำก็ลองปีนขึ้นไปนอนเอกเขนกบนหลังคาบ้าน แหงนหน้าขึ้นท้องฟ้า ปรับทิศและองศาแพนลูกตาไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ชมความงามของ "ดาวสีเลือด" คือดาวอังคาร ความจริงสีชมพ

    วันนี้-ผมอยากฝากซักคำถึงท่านรองนายกฯ เฉลิม อยู่บำรุง "เพื่อนเลิฟ" ด้วยความหวังดี "สรรพสิ่งเกื้อกัน" เมื่อขึ้นไปยืนบนหน้าผา นั่นใช่ว่าสถานที่นิรันดร์ ฉะนั้น อย่าตัดเถาวัลย์รายทาง อย่าอหังการเหนือเจ

    เห็นมั้ย...บอกแล้วว่าหลังวันที่ ๓๐ มกรา เป็นต้นไป "สนุก" แล้วก็สนุกจริงๆ วานนี้ (๑ ก.พ.๕๕) ศาลรัฐธรรมนูญก็รับเรื่อง พ.ร.ก.กู้เงิน ๒ ฉบับ ที่ ๑๒๘ ส.ส.ประชาธิปัตย์ยื่นให้ตีความไว้วินิจฉัยแล้ว แถมเรื่องที่ เพื่อไท

    นี่แหละที่เขาว่า "สวย-แต่ไร้สาระ" รัฐบาลยิ่งลักษณ์นั่นแหละ เห็นสื่อบางสำนักเก็บมาเลียขรมว่า ต่างชาติชมนายกฯ หญิงของไทย "สวย-รวย-เก่ง" ความจริงผมว่าเขาแดกมากกว่า ไม่ใช่ชม อีกคำที่เขาละไว้ ให้เติมกัน

ระหว่างสงครามและการต่อต้านสงคราม สิ่งใดไร้สาระกว่ากัน   ใน Slaughterhouse-Five หรือ โรงฆ่าสัตว์หมายเลขห้า (สำนวนแปลของ นพพล เวชสวัสดิ์ สำนักพิม์ earnest) วอนเนกัตบอกเพื่อนของเขาว่า หนังสือเล่มหน้าจะเป