เมื่อวันเสาร์ที่ 7 มิถุนายน Hillary Clinton กล่าวสุนทรพจน์ปิดฉากการรณรงค์หาเสียงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ และประกาศสนับสนุน Barack Obama เป็นตัวแทนพรรค รวมทั้งเรียกร้องให้ผู้สนับสนุนของเธอหันไปสนับสนุน Obama อย่างเต็มกำลัง เนื้อหาของสุนทรพจน์มีความกินใจและจับใจ ยกย่อง Obama อย่างเต็มที่ (แถมนับดูมีคำว่า Obama ประมาณ 15 ครั้งในสุนทรพจน์ความยาวประมาณ 30 นาที) นับเป็นสุนทรพจน์เพื่อพรรค Democrat อย่างแท้จริง ได้ฟังถ้อยความ ได้มองเห็นลีลาและท่าทีของ Clinton ในคืนนั้นแล้ว Obama และทีมงานคงไม่อาจร้องขออะไรจากเธอได้มากกว่านี้อีกแล้ว แง่งามของการเมืองอเมริกันประการหนึ่งคือสปิริตทางการเมืองระหว่างผู้แพ้และผู้ชนะเช่นนี้

เสาร์ที่ 31 พฤษภาคมที่ผ่านมา คณะผู้คุ้มกฎแห่งพรรค Democrat ประชุมนัดสำคัญเพื่อตัดสินชะตากรรมของเหล่า Delegates จากมลรัฐมิชิแกนและฟลอริดา ซึ่งแต่เดิมถูกตัดสินลงโทษแบนไม่ให้เข้าร่วมประชุมลงคะแนนคัดเลือกตัวแทนพรรคในที่ประชุมใหญ่ระดับชาติของพรรค เนื่องจากทั้งสองมลรัฐเลื่อนวันเลือกตั้งขั้นต้นให้เร็วขึ้น โดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากพรรค มลรัฐทั้งสองถือเป็น Swing State ขนาดใหญ่สำหรับการเลือกตั้งใหญ่ปลายปี และมีคณะผู้แทนเลือกตั้ง (Electoral College) จำนวนมาก ฟลอริดามี EC 27 เสียง ส่วนมิชิแกนมี 17 เสียง ด้วยมีความสำคัญยิ่งเยี่ยงนี้ เอาเข้าจริง พรรค Democrat เลยไม่กล้าแบนตัวแทนจากสองมลรัฐอย่างเด็ดขาด เพราะเกรงว่าสมาชิกพรรค Democrat ในมลรัฐทั้งสองจะลงโทษแบนพรรคคืนบ้าง โดยไม่ออกมาใช้สิทธิเลือกตั้งประธานาธิบดีในเดือนพฤศจิกายน หรือประชดย้ายพรรคชั่วคราวไปเลือก John McCain แทน ซึ่งล้วนส่งผลกระทบต่อชัยชนะของพรรคในบั้นปลาย

แม้จะยังไม่ได้รับเลือกเป็นตัวแทนพรรค Democrat เข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ แต่สื่อมวลชนรายงานว่า Barack Obama เริ่มตั้งทีมค้นหาคู่หูร่วมบัตรเลือกตั้งแล้ว รายชื่อผู้อยู่ในข่ายได้รับเลือกให้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีของพรรค Democrat มีดังนี้

ช่วงสุดสัปดาห์ก่อน มีข่าวว่า John McCain เริ่มกระบวนการเลือกคู่ร่วมสมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีแล้ว โดยเชิญตัวเก็ง 3 คนเรียงคิวเข้าพบที่บ้านพักในแอริโซนา (3 คนแรกในรายชื่อด้านล่าง) ข้างฝ่าย Barack Obama แม้จะยังไม่ได้เป็นตัวแทนพรรคอย่างเป็นทางการ แต่ข่าวก็รายงานว่า เริ่มตั้งทีมสรรหาคู่ร่วมสมัครแล้วเช่นกัน เทศกาลหาคู่เริ่มต้นแล้ว ! สัปดาห์นี้ ขอตรวจสอบรายชื่อและสำรวจจุดแข็งจุดอ่อนของผู้ที่อยู่ในข่ายได้รับเลือกให้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีของพรรค Republican อันมีรายนามดังต่อไปนี้

หลังการเลือกตั้งขั้นต้นที่มลรัฐเคนทักกีและออริกอนเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม Barack Obama ก็ผ่านหลักไมล์สำคัญของการแข่งขัน นั่นคือ ได้รับคะแนนเสียงข้างมากจากกลุ่ม Delegates ที่มาจากการเลือกตั้งขั้นต้น (ยังไม่นับรวม Superdelegates) ตำแหน่งตัวแทนพรรคอยู่ใกล้เพียงอีก 100 เสียงของ Delegates รวมเท่านั้น หากไม่มี ‘อุบัติเหตุ’ Obama VS McCain คงเป็นคู่ชิงทำเนียบขาวแห่งฤดูใบไม้ร่วงนี้ แต่ ‘อุบัติเหตุ’ ทางการเมืองเกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝันได้ทุกเวลา แถม ‘ราคา’ สูง บุคคลที่ถูกจับตามองว่าเป็น ‘หายนะ’ ข้างกายของ Obama ซึ่งอาจเป็น ‘อุบัติเหตุ’ ทางการเมืองได้ คือ สาธุคุณ Jeremiah A. Wright, Jr. แห่ง Trinity United Church of Christ (TUCC) โบสถ์คนผิวดำในมลรัฐอิลลินอยส์ ซึ่งเป็นโบสถ์ประจำตัวของ Obama ด้วย (Wright เพิ่งเกษียณจากโบสถ์ไปในปีนี้)

เมื่อนาง Hillary Clinton ประกาศตัวชิงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาในเดือนมกราคม 2007 นักวิเคราะห์การเมืองต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า สหรัฐอเมริกากำลังจะมีประธานาธิบดีหญิงคนแรก ไม่เฉพาะ Bill Clinton ยังมีบารมีกล้าแกร่งในพรรค Democrat และยังเป็นที่รักใคร่ในหมู่ชาวอเมริกัน ตัวเธอเองในฐานะวุฒิสมาชิกหญิงแห่งมลรัฐนิวยอร์กก็มีบทบาททางการเมืองโดดเด่นขึ้นเรื่อยๆ สวนทางกับความตกต่ำของประธานาธิบดี George W. Bush และพรรค Republican แล้วเดือนกุมภาพันธ์ 2007 Barack Obama นักการเมืองหนุ่มวัย 46 ปี วุฒิสมาชิกยังไม่เต็มสมัยแห่งมลรัฐอิลลินอยส์ ซึ่งเพิ่งเริ่มต้นชีวิตการเมืองระดับชาติเมื่อปี 2004 ก็ออกมาประกาศตัวอีกคน ด้วยน้ำเสียงใหม่ ด้วยการเมืองแนวใหม่ ซึ่งมีใจกลางอยู่ที่ ‘ความหวัง’ ‘การเปลี่ยนแปลง’ ‘การเมืองเชิงนโยบาย’ ‘การฟื้นฟูอเมริกา’ และ ‘การเมืองที่ข้ามพ้นความแตกแยกของสองพรรค’ ในเวลานั้น แม้ทุกคนจะเห็นตรงกันว่าอนาคตทางการเมืองของ Obama จะแสนสว่างไสวกาววาว แต่น้อยคนนักที่กล้าคิดว่า ‘วันนั้น’ ของเขาจะมาเร็วถึงเพียงนี้ อย่างมากก็คงเป็นสีสันชั้นดีในการเลือกตั้งครั้งนี้เท่านั้น

ศึกชิงตำแหน่งตัวแทนพรรค Democrat ใกล้ปิดม่านลงแล้ว ภายหลังจากการเลือกตั้งขั้นต้นใน 2 สนามใหญ่สุดท้าย ที่อินดีแอนา (72 เสียง) และนอร์ทแคโรไลนา (115 เสียง) ผ่านพ้นไปเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม โดยมี Barack Obama เป็นผู้ชนะประจำวัน เขาสามารถฝ่าวิกฤตสีผิว ลบคำสบประมาทจากสื่อมวลชน และเอาตัวรอดจากการโดนรุมกระหน่ำจากทั้ง Hillary Clinton และพรรค Republican ได้อย่างสวยงามด้วยชัยชนะในหนึ่งสนามและชัยเกือบชนะในอีกหนึ่งสนาม Obama ชนะ Clinton ที่นอร์ทแคโรไลนาอย่างขาดลอยถึง 14% ด้วยคะแนนเสียง 56% ต่อ 42% ส่วนที่อินดีแอนา เขาพ่ายแพ้อย่างเฉียดฉิวเพียง 2% ด้วยคะแนน 51% ต่อ 49% ทำให้ Clinton แทบจะหมดโอกาสที่จะไล่ตาม Obama ทันแล้ว Clinton แอบหวังลึกๆ ว่าฝ่ายตนมีสิทธิ์พลิกชนะได้ที่นอร์ทแคโรไลนา จนเททรัพยากรลงไปทุ่มหาเสียงในช่วงโค้งสุดท้าย ส่วนในอินดีแอนา เธอก็หวังที่จะชนะให้ขาด เพราะมีโครงสร้างประชากรเอนเอียงไปทางฐานเสียงของเธอ แต่แล้วคราวนี้กลับเป็นเธอที่เป็นฝั่งหวังวืดในสถานการณ์ที่ไม่สามารถพลาดหวังได้อีกแล้ว

แม้ชัยชนะของ Hillary Clinton ที่เพนซิลเวเนียจะไม่มากพอที่จะลดช่องว่างของคะแนนเสียง Delegates ที่เธอเป็นฝ่ายไล่ตามหลังได้อย่างมีนัยสำคัญก็ตาม แต่กลับส่งผลสะเทือนต่อ Barack Obama มากกว่าที่คาดคิด เพราะสื่อมวลชนต่างหันมาตั้งคำถามถึงความสามารถในการเป็นผู้ชนะศึกชิงทำเนียบขาวของ Obama กันอย่างจริงจัง หรือว่า Obama ผ่านจุดสูงสุด ลงมาอยู่ในช่วงขาลงเสียแล้ว?

หยุดให้ผู้ชมข้างสนามพักผ่อนกัน 6 สัปดาห์ ศึกชิงตำแหน่งตัวแทนพรรค Democrat ของ Hillary Clinton และ Barack Obama ก็กลับมาให้ลุ้นเหนื่อยกันอีกครั้ง แถมครั้งนี้ถึงคิวของสนามเลือกตั้งซึ่งสำคัญที่สุดใน 8 สนามสุดท้ายที่เหลืออยู่ นั่นคือ มลรัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งมี Delegates สูงถึง 158 เสียง ว่ากันว่า ถ้าเมื่อไหร่อเมริกาป่วยไข้ ที่นี่จะไอจามก่อนเพื่อน มลรัฐอุตสาหกรรมแห่งนี้เป็นภาพสะท้อนสภาพเศรษฐกิจโดยรวมของสหรัฐอเมริกาที่ดีที่สุด เช่นเดียวกับมลรัฐเพื่อนบ้านอย่างโอไฮโอ เพราะทั้งสองมลรัฐเป็นฐานการผลิตภาคหัตถอุตสาหกรรมที่สำคัญเป็นลำดับต้น โดยที่ภาคเกษตรกรรมก็ยังคงความสำคัญทางเศรษฐกิจอยู่

มลรัฐสีแดง (Red State) เป็นชื่อที่ใช้เรียกมลรัฐที่เป็น ‘ของตาย’ ของพรรค Republican ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา เพราะผู้ใช้สิทธิ์ในมลรัฐเหล่านั้นมีแนวโน้มที่จะลงคะแนนให้ผู้สมัครจากพรรค Republican อย่างขาดลอย เรียกว่าพอจะเดาผลการเลือกตั้งในมลรัฐนั้นได้ตั้งแต่ก่อนการเลือกตั้งด้วยซ้ำไป ส่วนมลรัฐที่เป็น ‘ของตาย’ ของพรรค Democrat เรียกว่า มลรัฐสีฟ้า (Blue State) หากสำรวจผลการเลือกตั้งประธานาธิบดี 2 ครั้งที่ผ่านมา (ปี 2000 และ 2004) จะพบว่า มีมลรัฐเพียง 3 แห่ง จาก 51 สนามเลือกตั้ง เท่านั้น ที่ผู้ชนะเลือกตั้งมาจากต่างพรรคกัน ได้แก่ ไอโอวา และนิวเม็กซิโก ที่พรรค Democrat เสียที่นั่งให้กับพรรค Republican ในการเลือกตั้งปี 2004 และมลรัฐนิวแฮมป์เชียร์ ที่พรรค Republican เสียที่นั่งให้กับพรรค Democrat ในการเลือกตั้งปี 2004 ส่วนมลรัฐที่เหลือทั้งหมดรวมทั้งกรุงวอชิงตัน ดีซี เสียงส่วนใหญ่ในมลรัฐเลือกพรรคเดิมตลอดการเลือกตั้งสองครั้งที่แล้ว และชัยของผู้ชนะในมลรัฐทั้งสามก็เฉือนชนะกันด้วยคะแนนเสียงต่ำกว่า 5% ของผู้ใช้สิทธิ์เลือกตั้งทั้งหมด