ใต้กระแส

สังคมไทยไม่รู้จัก “บริบท”

 

เคยสังเกตไหมครับว่า เวลาผู้หลักผู้ใหญ่ในสังคมไทยอธิบายปรากฏการณ์ต่างๆ เช่น ปัญหาสังคม หรือความเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคมไทย

ใครกันแน่ที่ควรจะเข้ารับการบำบัดจิต

 

หลังจากที่อาจารย์ชำนาญ จันทร์เรือง เขียนบทความเรื่อง"ผมเห็นเด็กกำลังจะตายเพราะพ.ร.ก.ฉุกเฉินที่เชียงราย"ผมก็คิดไปเองว่าคงจะไม่มีใครไปหาเรื่อง

เราจะ “ประคับประคอง” สังคมไทยกันได้หรือไม่?

สังคมไทยกำลังตกอยู่ในสภาวะที่คนทุกกลุ่มรู้สึกอึดอัดทางการเมืองมากขึ้นๆ

เราจะคิดอะไรกันได้บ้าง

 

ผมขออนุญาตเขียนเรื่องค่อนข้างจะเป็นส่วนตัวสักครั้งหนึ่งนะครับ เพื่อเป็นการไว้อาลัยและระลึกถึงอาจารย์สมเกียรติ ตั้งนโม

ความเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ทางสังคมในสังคมไทย