ชื่อหนังสือ: มีตำหนิ (รวมบทความจากนิตยสาร 'IMAGE' และ 'GM' ในห้วงปี 2552-2553)

ผู้เขียน: วรพจน์ พันธุ์พงศ์

พิมพ์ครั้งแรก: มีนาคม 2554

ราคา: 190 บาท

สั่งซื้อหนังสือได้ที่นี่

ร่างกายมีตำหนิ ชีวิตมีบาดแผล

แว่นตา

เสื้อยืด

เสื้อเชิ้ต

กางเกงยีนส์

รองเท้าผ้าใบ

คอมพิวเตอร์

โต๊ะทำงาน

กระเป๋าสะพาย

กีตาร์

กล้อง

สมุดบันทึก

ปากกา

ข้าวของทุกสิ่งทุกอย่างของผม

มีตำหนิ

บางส่วนเป็นความสะเพร่าผิดพลาด

บางทีมันมีร่องรอยมาแล้ว ก่อนจะเป็นสมบัติของผม

มองร่างกาย

เส้นผม

ดวงตา

ใบหน้า

แขนขา

เนื้อตัว

จี้ไปส่วนไหนก็มีตำหนิ

เช่นเดียวกับชีวิต

ที่เต็มไปด้วยบาดแผล

คนที่ผมรีกมักมีตำหนิ

ไม่ตั้งใจจะเลือกคบคน

แต่ผมกังวลเสมอ

กับคนที่สว่าง สะอาด และสบายเกินไป

ภาพถ่าย ภาพเขียน และศิลปะทุกแขนงที่ผมชอบ

มักไม่เนี้ยบ

ตั้งใจลงมือทำด้วยความละเอียดอ่อน

แต่สะท้อนออกมาผ่านความหยาบ ดิบ ซื่อ

ถ้าเป็นเสื้อก็ยับๆ ยุ่งๆ

ไม่ใช่รีดมาจนเรียบกลีบโง้ง

ตำหนิ เป็นหลักฐานที่ชี้ให้เรามองเห็นขั้วตรงข้าม

ตำหนิ คือคำอธิบายว่าความจริงและชีวิตเป็นเรื่องไม่สะอาด

แต่ไม่ได้แปลว่าต้องสกปรก

ตำหนิ สำหรับผมไม่ใช่ข้อบกพร่องเสมอไป

มันเป็นของมันแบบนั้น มันแค่แตกต่าง

เป็นตัวของตัวเอง

สิ่งที่คนเราจดจำคือตำหนิ

วรพจน์ พันธุ์พงศ์

9 มีนาคม 2554