มะงุมมะงาหราในความมืดมิด

ไขว่คว้าหาสิ่งยึดเหนี่ยวในความไม่มี
ล่องลอยในความมึนงงแปลกเปลี่ยว
แถกแถเข้าสู่ปลายทางที่ไม่มีจุดสิ้นสุด

คล้ายคุ้นเคยมาแสนนาน

นานจนลืมไปแล้วว่าเคยเดินทางผ่านมา
….ผ่านไป

 

เปรียบเทียบกับตัวตนในมุมมองย้อนศร
ครุ่นคิดอยู่ทุกวัน
ในความไม่เท่าเทียมแท้แล้วคือความสมบูรณ์แบบหรือขาดพร่อง

ถูกจัดวางอยู่บนถิ่นไหน
เมืองเจริญหรือแถบถิ่นอันแสนไกล

เกิด-ตายเหลือภาระหรือประโยชน์ใดแก่โลก?

 

เพื่อนเอย...
ทะเยอไปสู่หนไหน การงาน อาชีพ พื้นที่หยัดยืนในสังคม?
ภาระแห่งตนแค่หายใจและมีชีวิต
ภาระของโลกคือโอบอุ้มเราไว้อย่างหลวม หลวม

 

มนุษย์เอ๋ย...
ในบางภาวะ
อาจมะงุมมะงาหราในความมืด

ยึดเหนี่ยวความไม่มี
มึนงงแปลกเปลี่ยว
สู่ปลายทางที่ไม่สิ้นสุด

คุ้นเคยหรือแปลกใหม่เท่ากัน
เกิดมา จากไป

ภาระที่ทิ้งไว้

โลกรับฯ